لابد این هفته سرِ ماندن ندارد

گربه ای،

روی تشک لحظه ها دراز کشید

غیبت نمی کنم آقا

ترس مرده، از گریه ی حاضرین نیست

نترسید!

نقاشی روی دیوار به من می خندد

تا...

تا بغل دستی مرده جای خودش نشست

برویتان نیاورید

پوست کَنده این یارو  

رو راست   نباید باشد!

چند درخت آنطرف تر...

کلاغ ها چشم مترسک را کَندند

و چند سطر پائین تر...

از روی کاناپه،

حس شاعر را برداشتم   

تمام بدنم... تختخواب را کرخت کرد

دوباره

دوباره

دوباره

هر روز...

انتظار دارید تلویزیون تکرار نکند؟

فیلم ها در آرشیو زنگ زده اند

کدام مرده ای صدایش در آمد؟!

- درِ دهنتو ببند!

سکوت، در همین اتاق مرده است